In Neerwaarts verzet bindt Kris Lauwereys een persoonlijke strijd aan met de taal die hij erfde van een afwezige vader. Op een subtiele manier verbindt hij zijn eigen relaas aan maatschappelijke narratieven. Hij onderwerpt het verleden aan een kritische blik en probeert er zich van los te maken. Na een koortsachtige poging om op te klimmen breekt evenwel een periode van stilstand aan. Klemgezet door woord en wereld gaat de dichter ondergronds en probeert te ontsnappen aan zowel eigen afkomst als literaire erfenis. Pas wanneer hij de strijdlust loslaat, wenkt een verzoening.