Rituelen spelen hierbij een niet te onderschatten rol. Door oude familiepatronen met je mee te dragen en te verwerken voor een ander, door het hart de kamerhoek te wijzen waar je niet meer voelen wil, wordt het thuiskomen in je eigen lichaam bemoeilijkt en is het vaak geen sinecure een plek te vinden in je eigen leven.

 

Deze bundel schetst een zoektocht naar identiteit en vervreemding, naar het (on)vermogen om verbinding te maken en naar het ontgroeien van veiligheid en vertrouwen. Toont de wens, de wil en het verlangen om via de weg van herinnering het eigen pad telkens opnieuw heruit te vinden. De dichter slaagt er op bevreemdende wijze en met een wonderlijk taalgebruik in de lezer te laten verdwalen in een wereld waar de ander uiteindelijk altijd minder ver is dan je denkt, de ontmoeting met je ware zelf een onbetaalbaar voorrecht is.